Geschiedenis - Provincie Flevoland

De instelling van de provincie Flevoland op 1 januari 1986 was een bijzondere gebeurtenis in de bestuurlijke geschiedenis van Nederland, omdat de laatste wijzing daarvoor in 1840 plaatsvond toen de provincie Holland opgesplitst werd in Noord- en Zuid-Holland. Het provinciaal bestuur in Flevoland kwam er, omdat de zes gemeenten Lelystad, Almere, Dronten, Noordoostpolder, Urk en Zeewolde unaniem kozen voor een eigen provincie in plaats van opdeling bij de bestaande provincies.

De historie van dit gebied begon al veel eerder dan 1986. In de 17de eeuw begonnen de waterbouwkundigen met begerige ogen naar de toenmalige Zuiderzee te kijken. Wieringen, Marken, Schokland en Urk waren toen nog eilanden. Schokland werd in 1858 op last van de regering ontruimd. De bevolking werd overgebracht naar Vollenhove en Kampen. Het duurde nog tot in de 19de eeuw voor er sprake was van plannen die technisch en financieel uitvoerbaar waren. Hierbij heeft met name de Zuiderzee Vereeniging een uitermate belangrijke rol gespeeld door eerdere aannames door de ingenieurs J. van der Toorn en C. Lely op hun verdiensten te laten onderzoeken en de resultaten daarvan publiek te maken. Men maakte gebruik van onder andere de watersnoodramp van 1916 om de publieke opinie te be´nvloeden.

Op 14 juni 1918 was de Zuiderzeewet ('Wet tot afsluiting en droogmaking van de Zuiderzee') een feit. Op 1 mei 1919 kwam de Dienst der Zuiderzeewerken tot stand. Een jaar later werd er begonnen aan de dijk naar het toenmalige eiland Wieringen. Na de dijk naar Wieringen was het even stil rond de inpoldering. Toen besloot de regering dat er ondanks de economische problemen van die tijd toch met volle kracht aan de Zuiderzeewerken moest worden doorgewerkt. De Wieringermeerpolder viel in 1930 als eerste van de vijf aan te leggen polders droog. Twee jaar later werd het laatste gat in de Afsluitdijk gesloten en hield de Zuiderzee op te bestaan. Het IJsselmeer was geboren. Over de afsluiting van de Zuiderzee werd onder andere 'De Zuiderzeeballade' geschreven (een hit voor Sylvain Poons en Oetze Verschoor in 1962).

De Noordoostpolder zou de eerste echte IJsselmeerpolder worden. Het dijktraject werd gekozen en op 3 oktober 1939 gaven de burgemeesters Keijzer van Urk en Krijger van Lemsterland elkaar een hand op het enkele minuten daarvoor gesloten gat in de dijk. Urk was vanaf dat moment geen eiland meer. De oorlog zette enigszins de rem op de verdere ontwikkeling. Toch werd in 1940 de dijk aan de Overijsselse kant gesloten en kon men beginnen met het droogmalen. In september viel de polder droog. Duizenden arbeiders begonnen aan het zware handwerk in de polder. In 17 april 1945 blies de terugtrekkende bezetter de dijk van de Wieringermeerpolder op, waardoor de Wieringermeerpolder opnieuw onder water kwam te staan.

Na de oorlog begon de voorloper van de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders met de uitgifte van grond en kwamen de woonkernen van de grond. Emmeloord kon als eerste profiteren van de in de Wieringermeer opgedane ervaring. De nieuwe polder viel aanvankelijk onder de provincie Overijssel. Na de Noordoostpolder werd er met de aanleg van Oostelijk Flevoland begonnen. Was het bij de Noordoostpolder nog zo dat men voornamelijk landbouwgrond wilde winnen, de nieuwe polder zou de bevolking van de overvolle randstad moeten opvangen. De verstedelijking in Noord- en Zuid-Holland nam zulke vormen aan dat er nieuw land nodig was voor woningbouw en recreatie. De Noordoostpolder werd, evenals Urk, aan Overijssel onttrokken en is nu qua oppervlakte de grootste gemeente van de provincie.

...in het kort

Inwoners
374.424 (Nr. 12 van 12 provincies)
Oppervlakte
2253,0 km2 (Nr. 11 van 12 provincies)
Wateroppervlakte
432,9 km2 (Nr. 6 van 12 provincies)
Bevolkingsdichtheid
166,2 inw/km2 (Nr. 10 van 12 provincies)

Opties