Geschiedenis - Veere

De stad Veere ligt aan het Veerse Meer, dat in 1961 ontstaan is bij de aanleg van de dam. Veere zelf is ontstaan in de tweede helft van de 13de eeuw bij het veer naar Campen op Noord-Beveland. Ooit was dit een belangrijke handelsstad. Vooral de (wol)handel met Schotland - door het huwelijk van Wolfert VI in 1444 met de dochter van Jacobus I van Schotland - heeft zijn sporen nagelaten.

De periode tussen 1450 en 1558 was de Gouden Eeuw van Veere. In deze tijd werden het stadhuis, de Grote kerk, de cisterne en vestingwerken, waaronder de Campveerse Toren, gebouwd.

Door de aanwezigheid van de Fransche troepen in Zeeland ging het met Veere economisch gezien snel bergafwaarts. In de 19de eeuw bestond de bevolking voornamelijk uit garnalenvissers, afkomstig uit Arnemuiden. Op 5 april 1961 beleefde de oude haven van Veere de massale uittocht van de vele vissersschepen die hier sinds jaar en dag een thuishaven hadden gevonden. Zes dagen later begon namelijk de afsluiting van het Veerse gat, waardoor aan Veere's directe verbinding met de zee een einde werd gemaakt. Het Veerse Gat werd het Veerse Meer, waarmee tevens het eerste hoogtepunt van de Deltawerken werd bereikt.

Opties